krajobraz-GIS-analiza przestrzenna

Tomasz Giętkowski i współautorzy bloga: Sebastian Czapiewski, Jakub Makarewicz, Szymon Bryzgalski

#2 Fundamenty oprogramowania GIS

Zauważyłem, że większość osób, które po raz pierwszy stykają się z oprogramowaniem  ma spory problem w zrozumieniu „filozofii” jego działania. Zanim przejdziecie dalej, zainstalujcie sobie QGIS

Na początku dwa najważniejsze obszary w oknie. Pierwszy, zajmujący sporą jego część, to miejsce w którym wyświetlają się mapy. Drugi, mniejszy często po lewej, gdzie wyświetlają się nazwy załączonych map. „Ale chwila, gdzie są mapy?” – powiecie. Mapy do programu się dodaje. Służą do tego przeróżnego rodzaju „plusy”, tworzące specjalny pasek narzędzi. Pobierzcie mapę na dysk. Rozpakujcie archiwum w którym się znajduje, a następnie dodajcie ją do programu tym plusem qgis_add_vector, wskazując plik z rozszerzeniem SHP \shapefile\.

Każdy „osobno” dodany plik  to warstwa \layer\. Na jednej warstwie znajdują się zazwyczaj dane, które dotyczą jednego tematu np. podziału administracyjnego. Mapa często składa się z wielu warstw.

Są dwie cechy, które  odróżniają aplikacje GIS od „mapki w Corelu”. Pierwsza to układ współrzędnych. Choć samym układem na początku nie ma się co przejmować, to ta właściwość warstwy pozwala wykonywać na niej pomiary (służą do tego narzędzia na tym pasku qgis_measure). Można także przygotować wydruki w ściśle określonej skali.

Druga cecha, według mnie stanowiąca istotę aplikacji GIS, to atrybuty. Do każdego obiektu na mapie  (np. województwa), zgromadzone są atrybuty (np. nazwa, liczba ludności). Mamy zatem do czynienia z informacją na dwóch płaszczyznach. Z jednej strony wiemy gdzie zlokalizowany jest obiekt, z drugiej mamy zgromadzone o nim informacje, które możemy wywołać w dowolnym momencie narzędziem qgis_identify i z których możemy skorzystać przygotowując choćby kartogram.

Od połączenia atrybut – obiekt wszystko się zaczyna…

,

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>